corgo
corgo apud antiquos pro adverbio, quod est profecto, ponebatur, Paul. ex Fest. p. 37 Müll.
corgo, s. 2. gorgō.
corgō, [arch.] : P. Fest. 37, 6, assurément.
Si quis vineam de die talaverit vel eradicaverit, talari, vel eradicari fecerit, pro singulis Corgonibus talatis seu eradicatis solvat Communi nomine pœnæ 3. sol.
Corge, Fustis vel armorum species ad nocendum. Lit. remiss. ann. 1416. in Reg. 169. Chartoph. reg. ch. 483 :
Un certain baston, appellé Corge.Nisi sit pro
Courge, Baculus sustinendis utrinque situlis aptus ; unde
Courgée, quantum duobus situlis continetur, in aliis Lit. ann. 1382. ex Reg. 120. ch. 248 :
Les supplians aient esté consentans..... à prendre et emporter de nuit de une nef estant au port des crochez(à Meaux) , chargée de vin, environ une Courgée de vin en deux seaux.