coriandratus
coriandrātus, a, um (coriandrum), mit Koriander angemacht, -gefüllt, porcellus, Apic. 8, 388. – subst., coriandrātum, ī, n., Koriandersaft, -essenz, Apic. 9, 410.
cŏrĭandrātus, a, um, garni de coriandre : Apic. 8, 388 || -drātum, ī, n. , eau de coriandre : Apic. 9, 410.