cornuatus
cornŭātus, a, um, adj. [cornu],
- horn-like, horn-shaped: umbra, Poët. ap. Varr. L. L. 7, § 25.
cornuātus, a, um (cornu), gehörnt, taura, *Trag. inc. fr. 222 R. 2
cornŭātus, a, um (cornu), courbé : Poet. d. Varro L. 7, 3.