cornulatus
Quando mortui fuerimus et deducti ad paradisum, occurret nobis P. N. B. Benedictus, visis nobis monachis cucullatis cum gaudio introducet nos. Viso vero episcopo et cardinali infulato mirabitur et dicet : Quis enim es tu ? Et ille, Pater, ego sum monachus Cisterc. Respondebit sanctus : Nequaquam, monachus Cornulatus non est.Vide Cornua 1. et infra Cornutus 2.