cornupeta
cornupĕta, ae,
- adj. comm., pushing or goring with the horns, Vulg. Exod. 21, 29; 21, 36.
cornupeta, ae, m. (cornu u. peto), mit dem Horne stoßend, stößig, taurus, Augustin. in psalm. 54, 22: bos, Vulg. excd. 21, 29. Schol. Cruq. Hor. sat. 1, 4, 34. – ➳ cornipeta geschr., Gloss. Placid. V, 59, 6.
†corupeta, †guohioc
quodsi bos ~a [(AS: ] fuerit ab heri et nudius tercius ‥ nec [hnitol dominus ] reclusit eum
in Veteri Testamento bos ~a recludi precipitur
tauri cornipete
tauri ~i mugientis formam induit
dominus bovis ‥ debuit diligenciam adhibere ex quo scivit bovem suum ~am
illos ~as, per nos ad officia deputatos, ‥ qui subditis nostris ‥ exosos se offerunt et infestos, nobis petimus declarari
cornŭpĕta, æ, m. (cornu, peto), qui frappe de la corne : Vulg. Exod. 21, 29.
Cornu appetens bos. Papias ex Augustino. Labbæi Glossar. ex veteri Onomastico :
Hurtement. Glossar. Lat. Gall. ex Cod. reg. 7692.