corticosus
cortĭcōsus, a, um, adj. [cortex],
- abounding in bark: radix, Plin. 20, 19, 78, § 205: tus, id. 12, 14, 32, § 59.
corticōsus, a, um (cortex), voller Rinde, tus, Plin. 12, 58: radix, Plin. 20, 205: sucinum, Solin. 20, 12.
cortĭcōsus, a, um (cortex), qui a beaucoup dʼécorce : Plin. 20, 205.