corus
cōrus, i, m., v. caurus.
1. cōrus, s. caurus.
2. corus = chorus, w. s.
3. corus, ī, m. (רוכ, κόρος, χόρ), ein hebr. Maß, enthaltend 30 modii), Hieron. in Ezech. 4, 10 u. Vulg.
Salomon ‥ plurimos tritici et olei ~os ‥ dabat [cf. ]III Reg. v 11
[rex R. ] choros frugum vel modios venalium sive quascumque mensuras, que tunc temporis diversissime pluribus habebantur in locis, in toto regno unicam [sic ] statuit et uniformem
in granario sit ‥ ~us [gl. ], modius, vannus ‥cumb
chorus est mensura xxx modiorum et sic est dictum a coacervatione
si servitium consistat in fructu, ut si dicatur ‘reddendo inde per annum x ~os tritici’, sive ‘x quarteria’
hic ~us, A.mesure
pro lxxj choris frumenti, val’ xij li.
DecemNicol. Trivettus ann. 1194 :Coros tritici, sive decem quarteria.
Apud Isidorum lib. 14. Orig. cap. 26 :Coros frugum, vel modios rerum venalium, sive quascumque mensuras... fieri statuit uniformes.
Corus 30. modii impletur. Hic ab Hebraico sermone descendit, qui vocaturCora a similitudine collis :Cora enim Hebraice colles appellantur. Coacervati enim modii 30. instar collis videntur, et onus cameli efficiunt.
Ein Cor Salz hælt 3. fuder, oder 12. rümpfe, oder 24. schæffel, das ist ein Wispel.Adel.
In Szoberiz quidem 25. Chori, hoc est, Wischepele triticum, reliquis vero duabus 6. Chori siliginis, et 19. marcæ, fertone minus. Porro mansi de Nienborch in foribus Ecclesiæ positi solvebant 80. Choros de 4. generibus frumenti, et servitium rusticorum.