About

Menu

coruscare

coruscare [CL] , to flash, sparkle, gleam. b (fig.) to be manifest, conspicuous, illustrious. omnibus ut radiet [lichinus] clara cum luce coruscans Aldh. VirgV 2170; cum templi festa coruscant Æthelwulf Abb. 465; c1102 choruscantes gemmas et micantia metalla, ipso sole ‥ clarius fulgentia H. Los. Ep. 6 p.8; ut ‥ aule excellentiori claritate copiosius interiora choruscarent Osb. Clar. Anna 2. 83; hic ‥ rarissime ‥ ~ant fulgura Gir. TH II 13; effigies majestatis ‥, in cujus circuitu celesti nitore ~arunt archangeli G. Hen. V 15.  b cujus vita ‥ signis et prodigiis miraculorum ~antibus claruit Aldh. VirgP 32; ~ante evangelio et gratia Novi Testamenti ‥ toto jam orbe clarescente Bede Gen. 188; Basilius quidquid Fulgentius atque coruscant Alcuin SS Ebor 1544; Dominus ‥ locum ipsum miraculorum choruscare fecit frequentia Chr. Battle 133; ejus enim titulis redolet signisque coruscat [Lincolnia] H. Avr. Hugh 42; s1251 convenerat ‥ multitude ‥, ut tam magnarum nuptiarum serenitas ‥ latius choruscaret M. Par. Maj. V 266; sed magno miraculo Wyclif coruscavit,/cum fratres et monachos simul collocavit (Contra Religiosos 189) Mon. Francisc. I app. 598.

Saved

Recent