coruscatio
cŏruscātĭo, ōnis, f. [corusco],
- a glittering, a flash, coruscation (post-class.): (margaritarum), Sol. 53 fin.: immanis, Vop. Car. 8.
coruscātio, ōnis, f. (corusco), das Blitzen, der Blitz, c. fulgurum (neben tonitruum crepor), Iul. Val. 1, 6 (12): c. luminis, Firm. math. 1, 4, 7: absol., Solin. 53, 25. Vopisc. Carin. 8, 3. Itala Matth. 24, 27 (wo Form scoriscatio). Vulg. psalm. 143, 6 u. (bildl.) Sirach. 32, 14: Plur., Vopisc. Carin. 8, 5. Heges. 4, 9, 1. Vulg. psalm. 76, 19 u. (bildl.) Sirach. 43, 14.
igniferas fulminum ~ones eliciens
prosiliebant ex ictibus [ensium ] ignes, ac si tonitrua ~ones procrearent
quod nemo sentiet fulminis ictum si ‥ previderit ~onem
illuxerunt ~ones toti regno Anglorum
post ~onem ictus grandinis declinandus [cf. ]Eccles. xxxii 14
sic est de ~one, quam prius videmus ante auditum tonitrui, cum tamen fiat prius sonus in nube quam ~o, quia ex ruptione nubis per vaporem inflammatum in eo nascitur ~o
cum tonitruo magno et ~one magna et frequenti
audita sunt tonitrua et visa fulgura et ~ones jugiter per unam horam
tot dissidia, tot bellorum ~ones et fulgura
~o, i. fulgor, splendor,ligræsc velæling
per ignium ~onem et combustionem ‥ possunt †miri [? l. mira ] fieri
stellam ‥ que in magna ~one luminis crescebat in longum
crebra miraculorum ~o
pro ~one armorum, x s.
cŏruscātĭō, ōnis, f. (corusco), action de briller, étinceler : Sol. 53, 25 || [en parl. des éclairs] fulguration : Vop. Car. 8, 3.