coruscatio

cŏruscātĭo, ōnis, f. [corusco],

• a glittering, a flash, coruscation (post-class.): (margaritarum), Sol. 53 fin.: immanis, Vop. Car. 8.

coruscātio, ōnis, f. (corusco), das Blitzen, der Blitz, c. fulgurum (neben tonitruum crepor), Iul. Val. 1, 6 (12): c. luminis, Firm. math. 1, 4, 7: absol., Solin. 53, 25. Vopisc. Carin. 8, 3. Itala Matth. 24, 27 (wo Form scoriscatio). Vulg. psalm. 143, 6 u. (bildl.) Sirach. 32, 14: Plur., Vopisc. Carin. 8, 5. Heges. 4, 9, 1. Vulg. psalm. 76, 19 u. (bildl.) Sirach. 43, 14.

coruscatio (chor-) [LL] 1 lightning flash; b (fig.). igniferas fulminum ~ones eliciens Aldh. VirgP 47; prosiliebant ex ictibus [ensium] ignes, ac si tonitrua ~ones procrearent G. Mon. VIII 6; quod nemo sentiet fulminis ictum si ‥ previderit ~onem J. Sal. Pol. 414A; s1177 illuxerunt ~ones toti regno Anglorum Diceto YH 424; post ~onem ictus grandinis declinandus [cf. Eccles. xxxii 14] Chr. Rams. 69; sic est de ~one, quam prius videmus ante auditum tonitrui, cum tamen fiat prius sonus in nube quam ~o, quia ex ruptione nubis per vaporem inflammatum in eo nascitur ~o Bacon Maj. II 73; 1342 cum tonitruo magno et ~one magna et frequenti W. Merle 7; s1385 audita sunt tonitrua et visa fulgura et ~ones jugiter per unam horam Wals. HA II 130.  b s1379 tot dissidia, tot bellorum ~ones et fulgura Wals. HA I 404. 2 flash, gleam, brilliance; b (fig.). 9‥ ~o, i. fulgor, splendor, ligræsc vel æling GlH C 1846; per ignium ~onem et combustionem ‥ possunt †miri [? l. mira] fieri Bacon Tert. sup. 51; stellam ‥ que in magna ~one luminis crescebat in longum G. Hen. V 1.  b crebra miraculorum ~o Gir. EH II 31 (cf. id. IK I 11). 3 burnishing. 1554 pro ~one armorum, x s. Ac. Coll. Wint. (Bursar) .

cŏruscātĭō, ōnis, f. (corusco), action de briller, étinceler : Sol. 53, 25 || [en parl. des éclairs] fulguration : Vop. Car. 8, 3.

coruscatio , onis. f.
射光。打閃。

Suggest a Translation
See an image