coturnix
coturnix, a quail
cō̆turnix (ō, * Lucr. 4, 641; ŏ, Ov. Am. 2, 6, 27; Juv. 12, 97), īcis, f. [a sono vocis, Paul. ex Fest. p. 37, 4 Müll.],
- a quail, Plin. 10, 23, 33, § 64 sq.; Plaut. Capt. 5, 4, 6 (1003); Varr. R. R. 3, 5, 7 al.—As a term of endearment, Plaut. As. 3, 3, 76 (666).
coturnīx, nīcis, Genet. Plur. nīcum, f., die Wachtel, Plaut. capt. 1003. Lucr. 4, 639 (wo cod. archet. cocturnicibus), Varro r. r. 3, 5, 7. Ov. am. 2, 6, 27. Quint. 5, 9, 13. Lact. 4, 10, 10. Vulg. exod. 16, 13 u. ö. Edict. Diocl. 4, 41. – als Liebkosungswort, Plaut. asin. 666.
~ixærschen
~ices hic plurimi
~ices sunt quedam avicule quas Greci ortigias vocant [cf. ]Isid. Etym. XII 7. 64
navigavimus ‥ per portum de Quayl [], ubi tot ~ices sive Porto Quaglio, Greece quaylis reperiuntur quod communiter xviij pro uno veneto grosso venduntur
licenciam ‥ capiendi ‥ phasianos, perdices, pluveros, conturnices, alaudas et quascumque alias aves de warenna
coturnix, i.quaile
hic ~ix A.morehene ‥, hic conturnix,a kyrlewe
curlewe , ~ix, ortix Grecum est
cŏturnīx, (14) īcis, f. , caille : Varro R. 3, 5, 7 ; Lucr. 4, 641 || terme de caresse : Pl. As. 666.
coturnīx īcis, f
- a quail, O., Iu.