crastinum
crastĭnum, (12) ī, n. (crastinus), le lendemain : Sen. Thyest. 620.
Crastin. Chron. vet. Celtense edit. a Struvio pag. 151 :
In Crastino Matthiæ apostoli, etc.Charta Roberti comit. Claromont. ann. 1286. in Reg. feudor. ejusd. comitat. ex Comput. Paris. :
Pour un pain et un denier de rente par an, à paier... à nous et à noz hoirs ou Crastin de la Nativité de Nostre Seigneur.
Dies crastinus, Crastinus, In crastino mane, Nox quæ incrastinavit, etc. Vide Haltaus. Calendar. med. Ævi. part. gen. cap. 6.
Gouletin Compendio Jurium Universit. Paris. fol. 5. verso :
Eorum examen in Crastino Crastinii post festum Regum aperitur, et in festo Purificationis clauditur.