About
Menu

crocitare

crocitare [CL] , to croak. Aldh. PR 131 (v. croccire); [corvus] humili voce veniam indulgentie deposcens ~are cepit V. Cuthb. III 5; [aves] ~antibus sibilis applaudunt R. Cold. Cuthb. 27; diabolus ‥ cepit cantare, dicens “o rustice decrepite ‥, tam bene novi ego psallere sicut et tu stridula lingua ~are” Id. Godr. 82; tunc crocitans nidos spernere fertur avis [sc. corvus] Neckam DS II 520; [cignus] eundem [Hugonem] ‥ voce altisona juxta nature sue modulos ~ando defendere solet Gir. Rem. 75; primo mane ~ante corvo Cust. Cant. Abbr. 317; michi ostendens quomodo cum ranis et buffonibus in paludibus ~abam Ric. Armagh AP 20.

Saved

Recent