About

Menu

crocia

CROCIA
, Fulcrum subalare, in Miraculis S. Richarii lib. 2. cap. 6 : Cœpit jam sustentaculo iter suum agere, quod vulgari nomine Crocia vocatur. Vide Crucca, Croceus et Crossa.
CROCIA
, Pedum, baculus pastoralis, Episcopalis. Papias : Crocia, dicta a similitudine crucis. Vide Croceus. Hariulfus lib. 4. Chron. Centul. cap. 28 : Virga pastoralis quam vulgus Crociam vocat. Charta ann. 1086. in Tabulario S. Florentii : Quod cum ipso baculo Abbatis, qui Crocia dicitur, factum est. Concil. Lugdun. anni 1527. inter Anecd. Marten. tom. 4. col. 399 : Baculo pastorali Crocia nuncupato. Occurrit rursus in Historia Translationis S. Wandregesili, inter Acta SS. Benedict. sæc. 5. pag. 206. Vide Cambuta, Investitura per Crociam.
Crochia
. Charta Joannis Archiepisc. Capuani ann. 1301 : Item Crochiam unam cum baculo de ebure. Tabularium Prioratus de Domina in Delphinatu Ch. 97 : Et Dominus Episcopus laudavit et confirmavit per Crochiam suam in manu Dom. Hugonis Prioris. Philippus Mouskes in Hist. Franc. MS. : En cel tans si fu afolés,L'arceveskes du Ruen Maugers,Qui Dieu servi mult volentiers,Et il a sa Croce renduë :Mais li Dus sans longue attendueDonna la Croce à Amaurri,Moiue de Fescans, né de Berri.
Crocia
. Charta Anglica apud Gul. Prynneum in Libertatib. Angl. tom. 2. pag. 254 : Mandatum est etiam eidem quod faciat habere... Rogero omnes reditus et res Clericorum habentium reditus de feudo suo,... et res Abbatum de feudo suo, si alicujus Crociæ habent de dono suo et Priorum, seu cujuscumque domus religiosæ, si sit de dono suo, quia ipse Domino Regi inde respondebit.
Baculus justitiæ et misericordiæ, quæ Crocia dicitur, in Ch. ann. 1092. apud Menag. in Hist. Sabol. pag. 79.
CROCIA
, Canonicorum regularium vestis. Modus vivendi in Conc. Basil. apud Marten. tom. 8. Ampl. Collect. col. 244. art. 18 : Canonici regulares pro veste exteriori portent Crociam, mantellum vel redundellum. Vide Crocea 1. ubi nihil emendandum esse rursum confirmatur ex Ceremon. Rom. Ms. fol. 4. v°. in quo ita legitur : Est autem Crocia genus clamidis longæ ad terram usque, a parte anteriori aperta a summo ad imum, circa collare rugosa, etc.

Saved

Recent