cucumis
cucumis, a cucumber
cŭcŭmis, ĕris (is, sometimes in the Nat. Hist. of Pliny; e. g. acc. cucumim, Plin. 9, 2, 1, § 3; 20, 1, 2, § 3; abl. cucumi, id. 20, 9, 40, § 103 al.; together with cucumeris, id. 19, 5, 23, § 68; 19, 12, 61, § 186: cucumeres, id. 19, 5, 24, § 69 (cucumis, Sillig): cucumerum, id. 19, 5, 23, § 68 al.), m.
- I A cucumber, Col. 11, 3, 48; Plin. 19, 5, 23, § 64 sq.; Pall. Mart. 9, 7; Varr. R. R. 1, 2, 25; Verg. G. 4, 122 al.—
- II A sea-plant, similar in color and odor to the cucumber, Plin. 9, 2, 1, § 3.
cucumis, meris, m. (vgl. griech. κύκιον), I) die Gurke, Varro LL. 5, 104. Cels. 2, 18 u. 20. Col. 11, 3, 48. Plin. 19, 61 u. ö. Vulg. num. 5, 11: c. anguinus od. anguineus, Varro r. r. 1, 2, 25. Col. 2, 9, 10 u. 7, 10, 5: cucumeres primi, erste Sorte G., Edict. Diocl. 6, 28. – II) eine an Farbe u. Geruch der Gurke ähnliche Seepflanze, Plin. 9, 3. – ➳ Nom. cucumer verworfen von Caper de verb. dub. 7, 109, 4: Genet. cucumis, Plin. 37, 55 u. 57: Dat. cucumi, Plin. 19, 181: Acc. cucumin, Plin. 9, 2 u. 20, 7, cucumim, Plin. 20, 8: Abl. cucumi, Plin. 19, 118 u. 20, 103: Acc. plur. cucumis, Plin. 19, 69.
~er,hwerhwette
~eris,hwærhwætte
nobilitant hortum ‥ in ventrem crescens ~is et stuporiferum papaver
sunt ‥ cibi quorum comestione castitas conservatur, ut portulaca. ‥, cucurbita, ~er
producebat / cucumer in medio
contra tremorem cordis ‥ detur psillium cum succo ~eris
~eres non sunt in terris frigidis; ideo non habentur in Anglia nisi tria semina frigida majora
medicine ad dol[orem ] anche general[em ] sunt iste: colloquintida, centaurea, succus cucu[meris ] asinini
elactarium est succus ~eris asinini; elacteris est ~er agrestis; elacterides secundum quosdam sunt ~eres
~eris agrestis, cujus semen simile est ozime sed paulo magis et longiora habet folia, nascitur in campis et in locis arenosis
~er,gourde usualis
~er, A.a goorde
~is,popaeg
~us,popei
hic ~er, A.a flage
hic cucumur vel -mis,a palmernutte
cŭcŭmis, (14) mis et mĕris, m. , concombre : Plin. 37, 55 ; Varro L. 5, 104 || concombre marin : Plin. 9, 3.
cŭcŭmis, cucumĕris, m.: cocomero
♢ gen. anche cuciŭmis, dat. cucŭmi, acc. cucŭmim e cucŭmin, abl. cucŭmi, acc. pl. cucŭmis.
cucumis eris, m
- a cucumber, V.