cucurbitatio
cŭcurbĭtātĭo, ōnis, f. [cucurbita, II.],
- a cupping, Cael. Aur. Tard. 2, 1, 32.
cucurbitātio, ōnis, f. (cucurbita no. II.), das Schröpfen, Cael. Aur. chron. 2, 1, 32.
cŭcurbĭtātĭō, ōnis, f. (cucurbita), application des ventouses : C. Aur. Chron. 2, 1, 32.
De verbis injuriosis per quæ non improperatur alicui proditio, falsitas, hæresis, Cucurbitatio, vel uxoris adulterium seu meretricium, etc.Vide Cucurbitare 2. Alia notione exstat in
Cucurbitare 1.