curro
curro, to run, move quickly, hasten
BWL
run slowly, horses of the night
Frieze-Dennison Vergil
Could not find cucurritque in Logeion dictionaries.
cucurritque Verb: perfect active indicative 3rd singular of curro
- I Lit.
- A Of living beings: si ingrederis curre, si curris advola, Cic. Att. 2, 23, 3: propere, Ter. Ad. 354: per vias, Plaut. Poen. 3, 1, 24 (527): per totum conclave pavidi, Hor. S. 2, 6, 113: circum loculos, id. ib. 2, 3, 147: subsidio, Cic. Att. 12, 3, 2; Prop. 2 (3), 26, 17 al.: in nostros toros, id. 3, 20 (4, 19), 10 et saep.: ad villam praecipitanter, Lucr. 3, 1063: per omne mare nautae, Hor. S. 1, 1, 30: trans mare, id. Ep. 1, 11, 27: extremos ad Indos mercator, id. ib. 1, 1, 45; cf.: injecto ter pulvere curras (nauta), id. C. 1, 28, 36 al.: sed neque currentem se nec cognoscit euntem, his former strength, Verg. A. 12, 903: ad vocem praeceps amensque cucurri, Ov. M. 7, 844.—With acc. of distance: uno die MCCCV. stadia, Plin. 7, 20, 20, § 84; cf. in a figure: eosdem cursus, Cic. Agr. 2, 17, 44; cf. β infra.—Poet., of flight: medio ut limite curras, Icare, moneo, Ov. M. 8, 203.—With inf.: quis illam (dextram) osculari non curreret? Val. Max. 5, 1, ext. 1.—Impers.: ad me curritur, Ter. Heaut. 44: curritur ad praetorium, Cic. Verr. 2, 5, 35, § 92: quo curratur celeriter, Plaut. Poen. 3, 1, 30 (533) al.—
- β Rarely with the homogeneous objects iter, stadium, campus, etc.: qui stadium currit, who runs a race, Cic. Off. 3, 10, 42: currimus aequor, Verg. A. 3, 191; 5, 235 (cf. id. ib. 5, 862).—Hence pass.: unde et campus curritur et mare navigatur, Auct. ap. Quint. 1, 4, 28.—
- b Prov.: currentem incitare or instigare, etc., to spur a willing horse, i.e. to urge one who needs no urging, Cic. Phil. 3, 8, 19; id. Fam. 15, 15, 3; id. ad Q. Fr. 1, 1, 16, § 45: facilius est currentem, ut aiunt, incitare quam commovere languentem, id. de Or. 2, 44, 186; Plin. Ep. 3, 7, 15; cf. ellipt.: quod me hortaris ... currentem tu quidem, Cic. Att. 13, 45, 2; so, currentem hortari, id. ib. 5, 9, 1; 6, 7, 1: currenti calcaria addere, Plin. Ep. 1, 8, 1: asellum currere doceas, i.e. you labor to no purpose, Hor. S. 1, 1, 91: per flammam, to go through fire, Cic. Tusc. 2, 26, 62.—
- B Transf., of inanimate objects (mostly poet.): sol currens, Lucr. 5, 682; of liquids: amnes in aequora currunt, Verg. A. 12, 524; id. ib. 1, 607; Ov. M. 8, 597; Auct. B. Hisp. 29 al.: currente rotā, Hor. C. 3, 10, 10; id. A. P. 22; Ov. P. 4, 9, 10: quam (chlamydem) circum Purpura cucurrit, Verg. A. 5, 250; cf. Stat. Th. 2, 98: rubor per ora, Verg. A. 12, 66 et saep.: linea per medium, Plin. 18, 34, 77, § 331: limes per agrum, id. 18, 33, 76, § 326; 2, 108, 112, §§ 243 and 245: vox currit conchato parietum spatio, id. 11, 51, 112, § 270: varius per ora cucurrit Ausonidum turbata fremor, Verg. A. 11, 296: carmina dulci modulatione currentia, Lact. 5, 1, 10; of the eyes: oculi currentes, huc illucque directi et furiose respicientes, Cassiod. Hist. Eccl. 7, 2, p. 281 Garet.—
- II Trop.: non quo multa parum communis littera currat, not but that they have many letters in common, Lucr. 2, 692: proclivi currit oratio, venit ad extremum, haeret in salebrā, runs, Cic. Fin. 5, 28, 84: historia currere debet ac ferri, Quint. 9, 4, 18: cum debeant sublimia ingredi, acria currere, id. 9, 4, 139: numeri, id. 9, 4, 31; cf. rhythmi, id. 9, 4, 50: versus incomposito pede, Hor. S. 1, 10, 1: sententia, id. ib. 1, 10, 9: currit ferox Aetas, flies away, passes, id. C. 2, 5, 13.—
- B With acc., to run, traverse (cf. I. b. supra): eosdem cursus currere, to adopt the same policy, Cic. Agr. 2, 17, 44: talia saecla, suis dixerunt, currite, fusis Concordes Parcae, Verg. E. 4, 46 (al. regard saecla as voc.; al. take currite as transitive, produce such ages, cause them to be such, as ye run; cf. Forbig ad loc.).
So nun bes.: a) v. Wettlaufen, Wettrennen, laufen, rennen, qui currere coeperint, Cornif. rhet.: currentes equi, Plin. ep.: exerceri plurimum currendo et luctando, Nep.: c. bene, male (v. Rennpferden), Ov.: c. in sacro certamine, Lampr.: ›circus maximus‹ dictus, quod ibi circum metas equi currunt, Varro LL. – bildl., per hunc circulum curritur, darum dreht sich alles, Sen. ep. 77, 6. – m. Acc. der Strecke, qui Stadium currit, Cic. de off. 3, 42. – b) v. der Schiffahrt, fahren, segeln, iniecto ter pulvere curras (magst du weiter fahren). Hor.: c. bene minimam ad auram (v. Fahrzeuge), Ov.: c. per placidas aquas (v. Fahrz.), Ov.: per omne mare (v. Pers.), Hor.: Colchā aquā (v. Fahrz.), Ov.: in immensum salum (v. Fahrz.), Ov.: extremos ad Indos (v. Kaufmann), Hor.: c. trans mare (v. Pers.), Hor. – m. Acc. des Wegs usw., c. Caphaream aquam (v. Fahrzeug), Ov.: c. cavā trabe vastum aequor (v. Pers.), Verg.: currit iter tutum non secius aequore classis, Verg. – c) v. Laufe, Umlaufe des Rades, si mea sincero curreret axe rota, Ov.: u. (v. Töpferrade) currente rotā urceus exit, Hor. – d) v. Laufe des Wassers, bes. eines Flusses, laufen, rinnen, aqua currens, Prop. u. (Ggstz. aqua stans) Pallad.: currentes aquae, Ov.: prope currens flumen, Ov.: rivus palustri et voraginoso solo currens, Auct. b. Hisp.: c. per ultima Indiae (v. einem Fl.), Curt.: in aequora, in mare vastum (v. Fl.), Verg. u. Ov.- m. Acc. der Strecke, et sciat indociles currere lympha vias, wie unlenksam die Quelle die Wege sich bahnt, Prop. – ex Aetnae verticibus quondam effusis crateribus per declivia incendio divino torrentis vice flammarum flumina cucurrerunt, Apul. – e) v. Fluge, medio ut limite curras, Icare, moneo, Ov. met. 8, 203. – f) v. Laufe der Himmelskörper, umlaufen, den Umlauf halten, quae (loca) proxima sol currendo deflagrat, Vitr.: quaecumque vides supra nos currere, Sen.: libera currebant et inobservata per annum sidera, Ov. – g) v. Dingen, die sich in einer Richtung um od. über od. durch etwas hinziehen, non quo multa parum communis littera currat, sich hinzieht, erscheint, Lucr.: chlamys aurata, quam plurima circum purpura Maeandro duplici Meliboea cucurrit, um den sich ein meliböischer Purpurstreifen in doppelten mäandrischen Krümmungen herumzog, Verg.:iniula currit per crines, Stat.: linea transversa currat per medium, Plin.: limes currit per agrum, Plin.: supercilia usque ad malarum scripturam currentia, Petron.: privatis generum funiculis in orbem, in obliquum, in ambitum (sich schlängelnd) quaedam coronae per coronas currunt, Plin. – v. Tönen, vox currit conchato parietum spatio, Plin. 11, 270: varius per ora cucurrit Ausonidum turbata fremor (Gemurr), Verg. Aen. 11, 296 sq.: carmina dulci modulatione currentia, Lact. 5, 1, 10. – von körperlichen Zuständen, frigus per ossa cucurrit, Ov. – rubor calefacta per ora cucurrit, Verg. – h) v. den Augen, rollen, oculi currentes, huc illucque directi et furiose respicientes, Cassiod. hist. eccl. 7, 2. p. 281 (a) ed. Garet. – i) v. der Zeit u. v. Zeitereignissen, schnell dahineilen, enteilen, schnell verlaufen, currit ferox aetas, Hor.: hic tibi bisque aestas bisque cucurrit hiems, Ov.: nox inter pocula currat, Prop.: quasi saeculum illud eversionibus urbium (unter Z. von St.) curreret, Flor.: currentes ex voto prosperitates, Amm. 20, 8, 6: facile est, ubi omnia quadrata currunt, alles am Schnürchen läuft, Petron. 43, 7. – u. v. Pers., eine Zeit dahinrollen lassen, durchlaufen, talia saecula currite, Verg. ecl. 4, 16. – k) (im Bilde s. oben aus Cic. de fin. 5, 84), v. raschen Gang der Rede usw., rasch fortschreiten, fortlaufen, perfacile currens oratio, Cic.: historia currere debet et ferri, Quint.: acria currere, delicata fluere, Quint.: trochaeum ut nimis currentem damnat, Quint.: est brevitate opus, ut currat sententia, Hor.: modulatus aliquis currentis facundiae sonitus, Gell.: illi (rhythmi) currunt usque ad μεταβολήν, Quint. – ➳ Perf. bei Spät. auch curri, zB. currissem, Verus bei Fronto ep. ad Ver. 1, 3. p. 116, 19 N.: curristi, Tert. de fuga in pers. 12: currēre, Arnob. 4, 4 cod. P (Reiff. cucurrēre).
- 1. hardlopen, snellen, rennen; ➤ alci subsidio ~; ad vocem praeceps amensque cucurri (Ov.) ik rende blindelings op de stem af; superare currendo omnes; tu pueris curre obviam (Ter.); domum, ad litus, ad muros ~; — sprw.: currentem incitare, (ad)hortari, currenti calcaria addere iem. die zijn best doet nog meer aansporen;
- 2. hardlopen in een wedstrijd; ➤ in sacro certamine ~; currentes equi;
- 3. doorrennen (m. acc.) [stadium op de renbaan lopen];
- 4. (poët.) varen, (m. acc.) bevaren [cavā trabe vastum aequor; trans mare; per placidas aquas; extremos ad Indos];
- 5. een cirkelvormige baan beschrijven; ➤ currebant per annum sidera; currens rota;
- 6. stromen; ➤ currentes aquae; in freta ~;
- 7. (v. tijd) snel verlopen, vliegen; ➤ currit aetas; nox inter pocula currat onder het genot v. drank;
- 8. (v.e. redevoering) vaart hebben; ➤ perfacile currens oratio makkelijk vloeiend;
- 9. (poët.) (v. lich. toestanden) zich verbreiden, zich uitbreiden; ➤ rubor calefacta per ora cucurrit; frigus, tremor per ossa cucurrit;
- 10. (poët.; postklass.) (v. zaken) zich uitstrekken, lopen; ➤ limes currit per agrum; purpura circum chlamydem currit loopt helemaal rondom de mantel; infula currit per crines kronkelt.
跑。轉。流。— aequor 渡海。Amnes in aequora currunt 諸河水往海流。Sententia currat 上下文須順。 Cecurri pro Cucurri.
Suggest a Translation
See an image
- 1 CEL-, to run, move quickly, hasten: propere, T.: per totum conclave pavidi, H.: fugiens hostem, H.: Plus homine, with superhuman speed, O.: ad vocem praeceps, O.: eosdem cursūs: curritur ad praetorium. —With acc: qui stadium currit, runs a race: iter aequore, V.: aequor, V.—Prov.: currentem incitare, to spur a willing horse: asellum currere doceas, i. e. you labor to no purpose, H.: per flammam, to go through fire.—Poet., of rapid motion, to sail, fly, hasten, move rapidly: per omne mare, H.: mercator ad Indos, H.: medio ut limite curras, Icare, O.—Of things, to run, flow, roll, spread, extend: amnes in aequora currunt, V.: flumina, O.: currente rotā, H.: rubor per ora, V.: rivis currentia vina, V.— Fig., to run, flow, trip, advance, move, pass away: proclivi currit oratio: versus incomposito pede, H.: nox inter pocula currat, Pr.: Aetas, H.—With acc, to run, traverse: eosdem cursūs, adopt the same policy. — Poet.: Talia saecla currite (i. e. currendo efficite), V.
-
…somnos, non illa relinquet ocellos illa feros animis alligat una viros. a, mea contemptus quotiens ad limina curres, cum tibi singultu fortia verba cadent, et tremulus maestis orietur fletibus horror, et timor informem ducet in…
Propertius, Elegies
-
…notent sentes et sim tibi causa doloris. Aspera, qua properas, loca sunt. Moderatius, oro, curre fugamque inhibe ; moderatius insequar ipse. Cui placeas, inquire tamen. Non incola montis, non ego sum…
Ovid, Metamorphoses
-
…prius Latinas scisse sese id vero pernegat. Quod si personis iisdem uti aliis non licet, Qui magis licet currentes servos scribere, Bonas matronas facere, meretrices malas, Parasitum edacem, gloriosum militem, Puerum supponi, falli…
Terence, Eunuchus
-
…colores, ut veniant hederae sponte sua melius, surgat et in solis formosius arbutus antris, et sciat indocilis currere lympha vias. litora nativis praefulgent picta lapillis, et volucres nulla dulcius arte canunt. non sic Leucippis succendit…
Propertius, Elegies
-
…ista tibi. Tu licet abiectus Tiberina molliter unda Lesbia Mentoreo vina bibas opere, et modo tam celeres mireris currere lintres et modo tam tardas funibus ire ratis ; et nemus omne satas intendat vertice silvas, urgetur quantis Caucasus…
Propertius, Elegies
-
…Aenea Cessas Neque enim ante dehiscent attonitae magna ora domus. Et talia fata conticuit. Gelidus Teucris per dura cucurrit ossa tremor, funditque preces rex pectore ab imo Phoebe, graves Troiae semper miserate labores, Dardana qui Paridis…
Vergil, Aeneid
-
…aut nitrum esse. errare mihi videtur ; nam sordis eluere vult, venas sibi omnis et viscera aperit. curre, per deos atque homines et quam primum haec risum veni, legis Scantiniae iudicium apud Drusum fieri, Appium…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…illa terrae quae mentem Pythiae divino afflatu concitabat evanuisse vetustate, ut quosdam evanuisse et exaruisse amnes aut in alium cursum contortos et deflexos videmus. sed ut vis acciderit, magna enim quaestio est, modo maneat id quod negari…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…auctoritatem hominem esse adulescentem consecutum. reliqui sex fuerunt, e quibus partim plane tecum sentiebant, partim medium quendam cursum tenebant omnes habuerunt leges promulgatas, in iis multas meus necessarius, etiam de mea sententia, C. Cosconius…
Cicero, in Vatinium
-
…in Formiano vii Id. Mart. a. . CICERO ATTICO SAL. Domiti filius transiit Formias viii Idus currens ad matrem Neapolim mihique nuntiari iussit patrem ad urbem esse cum de eo curiose quaesisset servus noster Dionysius. nos…
Cicero, Epistulae ad Atticum