cuffa

, Tegmen capitis, quod caput totum ambiebat. Munit. castr. reg. in Reg. Chartoph. reg. 34. bis part. 1. pag. 93. v°. col. 1 : Tres loricæ ad Cuffas, tres sine Cuffis,... una lorica sine Coiffa. Cuffet eodem sensu, in Lit. remiss. ann. 1394. ex Reg. 146. ch. 191 : Lequel Vidal prinst ledit Guitart par le Cuffet, etc. Vide Cuphia.

cuffa

Saved

Recent