curvare

curvare [CL] 1 to curve, bend, deflect. b to stoop, bow (also fig); c (w. genu). convexa, curbata GlC C 526; pollicem exteriore artu instar Graecae literae gammae ~atum Bede TR 1 p. 180; adtrectat poplitem debilitate ~atum [v. l. curbatum] Id. HE I 21; licet partes pares circulorum inequalium dispariter sint ~ate, ut puta porcio minoris circuli magis curva Wycl. Log. III 108; s1216 rex J. ‥, ~ans viam suam, per aliam viam reversus est Plusc. VII 4.  b carica me curvat Aldh. Aen. 77 (Ficulnea) 6; allidens libentissime / solo tenus saepissime / curvatam colli cervicem Carm. Aldh. 3. 21; fratres ‥ veniant in chorum ~antes se super formas ‥ finita antiphona, ~ati [sic] super formas dicat unusquisque ‥ Kyrieleison Lanfr. Const. 105; non est ante Baalim timide curvatus [cf. Rom. xi 4] Poem S. Thom. 1; 1284 si presensissemus ‥ aculeos ‥, nunquam ‥ apostolicis jussionibus in hac parte fragilitatis nostre humeros ~assemus Peckham Ep. 529; talibus in donis curvantur claustra ruinis Gower VC IV 271.  c non statim ‥ genu ad orandum ~amus Bede Hom. II 16. 188; ut ‥ omnes viri ad tumbam illius supplicaturi genua ~ent Hist. Abb. Jarrow 40; ~atis genibus adorarunt R. Cold. Cuthb. 31. 2 to deflect (fig.). c1266 fides ‥ que utique in sanctis non est ~ata [ed.: curata] miraculis vel tormentis Ep. Ottobon. 93; cum voluntas divina ~aret se obediendo voluntati humane ‥, non econtra Wycl. Ente 196.