dapifer
dăpĭfer, ĕri, m. [daps-fero],
- a servant who waited at table, Inscr. Murat. 915, 3: cf. dapifer, σιτοφόρος, Gloss. Philox.
dapifer, feri, m. (daps u. fero), das Opfermahl tragend, Anecd. Helv. 101, 4: discus (die Platte) mit dem Opfermahl, Gloss. V, 618, 21.
praepositus hujus manerii [] consuetudinem habebat TRE ut, veniente domina sua in manerio, praesentaret ei xviij oras denariorum ut esset ipsa laeto animo; et ~fer et alii ministri habebant de eo x s. Monkland, Heref
si quis ~ferum vel quemlibet ministrum ita rebus suis prefecerit ‥ ut quodammodo locum ejus habeat ‥(
ad ~ferum vel ministrum manerii
testibus ‥ Godwino ~fero, Godwino camerario meo [sc. episcopi S. Andr. ]
Willelmo de Rothomago, dapefero
R‥. dicit quod ‥ ad opus W. filii sui fecit dissaisinam sicut ~fer filii sui de baronia quam habet ex hereditate uxoris W. [Daci ]
disce ministrare, dapibus sua jura parare. / ‥ / da juxta morem, dextra preeunte, saporem; / fercula sessorem dapifer locet ante priorem
episcopi, ‥ barones et hujusmodi magnates, milites, servientes, ~feros, pincernas ‥ et pistores sub suis fridbordis existentes ‥ ad standum recto et paci ‥ promptos habere debent
hic ~fer, A.mettes gyffer ‥, a berere of mete
Stigand ~fer
Eudo ~fer
rex Guillelmus ‥ Willelmo ~fero Normannie ‥ insulam Vectam‥ dedit
(manbote in lege Anglorum ‥ comiti comitatus et ~fero regis xx s.
[Arturus ] assumpto Kaio ~fero et Bedevero pincerna
R. de Curci ~fer regis
Radulfum filium Nicholai ~ferum nostrum
unum ~ferarum [sic ] camere nostre
[teste ] Waltero filio Alani ~fero
sciant ‥ Walterum filium Alani, ~ferum regis Scotie, religionis domum apud Passalet ‥ fundasse
per comites de Carr ‥, ~feros domini regis ac seneschallos Scocie
J. comitem de Douglas ‥ et Robertum Liddale de Balmure primi ~feri [sic ] ‥ Jacobi ‥ Scottorum regis ‥ ambassiatores
Radulfo ~feri ‥ abbatis [de S. Edmundo ]
Edmundo ~fero monachorum
Simon [de Monteforti ], legitime qui regum ducit habenas, / scrutatur rectas persequiturque vias, / largifluus dapifer dispensatorque facetus, / promptus pincerna. munera larga pluunt
dummodo †dapsifero [(? l. dāpifero ] non desint sacra Lieo
dăpĭfĕr, ĕrī, m. (daps, fero), écuyer tranchant : CIL 6, 86*.
Senescallus. Chronicon Moriniacense lib. 2 :
WillelmusLeges Henrici I. Regis Anglor. cap. 41 :Dapifer , qui et Senescallus appellatur.
Qui residens est ad domum suam, summoniri debet de quolibet placito cum testibus, et si domi est, eidem dicatur, velDapifero , vel denique familiæ suæ libere denuntietur.
Dapifer vel minister manerii,cap. 92. Vide Seldenum de Titulis honorar. 2. part. pag. 656. 695. 840. et infra in Senescallus.
Refectuarius, modo
Depositariusvel
Cellerarius. Fol.
Rainaldus Monachus Dapifer. Onomasticon vetus :
Agnetis Dapiferæ, etc.
Dapiferia et Senescallia Franciæ, in Edicto Philippi cognomento Pulcri ann. 1309.
Hæc sunt feoda quæ tenet in manu sua, Dapiferationem, terram de Condato, etc.