About

Menu

dapsilis

dapsĭlis, e (abl. plur. dapsilis, Plaut. Ps. 1, 4, 3 (396)), adj. [δαψιλής, daps],
  • sumptuous, bountiful, richly provided with every thing, abundant (mostly ante- and post-class.; in the class. period perhaps only in Colum. and Suet.): sumptus, Plaut. Most. 4, 2, 66 (950): dotes, id. Aul. 2, 1, 45 (164): corollae, id. Ps. 5, 1, 21 (1266): lectus, id. Truc. 1, 1, 34 (55); lubentiae, id. Ps. 1, 4, 3 (396): proventus (vitis), Col. 4, 27, 6: copia facundiae, Ap. Met. 11, 3, 11.—
          • β With abl.: spionia dapsilis musto, Col. 3, 2, 27.—Advv., sumptuously, bountifully.
    • A Form dapsĭlĭter: d. suos amicos alit, Naev. ap. Charis. p. 178 P. (v. 39 Ribbeck).—
    • B Form dapsĭle: verrem sume dapsile ac dilucide, Pompon. ap. Non. 513, 27 (v. 161 Ribbeck): convivebatur, * Suet. Vesp. 19.—*
        • b Comp. invitavit se dapsilius, Lucil. ap. Non. 321, 29.

Saved

Recent