decennalis
dĕcennālis, e, adj. [decem-annus],
- of ten years, decennial (late Lat.; cf. decennis): bellum, i. e. Caesar's in Gaul, Amm.15, 12, 6; of the Trojan war, Hier. adv. Jovin. 1, 48.—
- II Subst.: DECENNALIA (ium, n.), a festival celebrated every ten years after the time of Augustus, Trebell. Gallien. 21, 5; Inscr. Grut. 116, 4; v. decennis fin.
decennālis, e (decem u. annus), zehnjährig, bellum, d.i. Cäsars in Gallien, Amm. 15, 12, 6; od. der Griechen vor Troja, Hieron. adv. Iovin. 1, 48. Serv. Verg. Aen. 2, 331: dec. totius Africae gemitus, August. c. ep. Parm. 2, 2, 4. – subst., decennālia, ium, n., das zehnjährige Regierungsfest eines Kaisers, Treb. Poll. Gallien. 21, 5. Corp. inscr. Lat. 2, 483 u. 6, 1203: Genet. Plur. decennalium u. decennaliorum, nach Prob. app. 196, 10.
~em ‥ fecerat continentiam
Soldanus ‥ coactus est cum Imperatore mediantibus treugis ~ibus componere
domum Girivallensem ‥ continuatis ~ibus persecutionibus non destitit fatigare
prelium ~e Trojanum
per absenciam ~em
dĕcennālis, e, c. decennis : Amm. 15, 12 ; Hier. Jovin. 1, 48 || dĕcennālĭa, ĭum, n. , les jeux décennaux : Treb. Gall. 21, 5 || gén. pl. iōrum : Prob. App. 196, 10.
Decennale bellum, Aminiano lib. 15. cap. 12. Gloss. Lat. Gr. :
Decennalia. Treb. Pollio in Salonino cap. 3 :
Decennalia Romæ ab eodemId est, annus decimus imperii festus et sacer.(Gallieno) celebrata et post Decennalia Gothi ab eo victi.
Decennalis oblivioseu Præsumptio evocati testamenti post decem annos absque novo assensu, Leg. Si quis Cod. Theod. de testamentis et Codicillis lib. 4. tit. 4.