defatigatio
defatigatio, a wearying, tiring out, weariness, fatigue, exhaustion
dēfătīgātĭo or defĕt-, ōnis, f. [defatigo].
- Act., a wearying, tiring out, fatiguing, Hirt. B. G. 8, 27, 4; Cic. Sen. 23, 86; id. de Or. 3, 44; id. N. D. 2, 23, 59.—
- II Pass., weariness, fatigue, exhaustion, Caes. B. G. 3, 19, 3; Auct. Her. 1, 17, 27; Cic. Phil. 5, 7, 20; id. Sen. 11, 36 al.
dēfatīgātio (dēfetāgātio), ōnis, f. (defatigo), die Erschöpfung, die Ermüdung bis zur gänzlichen Erschöpfung der Kräfte, die Abmattung als eingetretener Zustand, a) die körperliche, verb. defatigatio et satietas, Cic.: membrorum, Cic.: hostium, Caes.: equorum, Caes.: miseriarum (infolge des Unglücks = im Unglück), Cic.: exercitationum, Ermüdung infolge der Üb. = ermüdende Übungen, Cic. – b) die geistige: def. nostra (beim Lesen), Cic.: nunc quoniam satis huius voluminis magnitudo crevit, commodius est in altero libro de ceteris rebus deinceps exponere, ne qua propter multitudinem litterarum possit animum tuum defatigatio retardare, Cornif. rhet. 1. § 27.
secundum delicias ejus, sic defectio, sic ~o, sic languor et afflictio ejus
dēfătīgātĭō (13) (dēfĕ-), ōnis, f. , fatigue, lassitude, épuisement : Cic. Nat. 2, 59 ; CM 85 ; quærendi Cic. Fin. 1, 3, lassitude de chercher.
defatigatio , onis. f. et, v. defatigo
See an image
See an image
dēfatīgātiō or dēfetīgātiō ōnis, f
- defatigo, a wearying, tiring out, weariness, fatigue, exhaustion: membrorum: hostium, Cs.: defetigatione caedere desistere: miseriarum.