defamatus
dē-fāmātus, a, um, adj. [fama],
- dishonored, infamous (post-class.): homo turpitudine pristinae vitae defamatissimus, Gell. 18, 3, 3; cf. id. 14, 2, 10: vocabula, id. 9, 2 fin.
dēfāmātus, a, um (de u. fama), verrufen, ehrlos, vocabula, Gell.: vita defamatissima, Gell.
dēfāmātus, a, um (de, fama), décrié : homo turpitudine vitæ defamatissimus Gell. 18, 3, 3, homme on ne peut plus décrié pour lʼinfamie de sa conduite.