About Report a problem

Menu

defugere

defugere [CL] , to flee. V. et. diffugere 1. dumque catervatim stridunt et spicula trudunt, / agmina defugiunt Aldh. Aen. 75 (Crabro) 10; 1285 si ~erint [Reg. Malm. I 85: diffugerint] et testatum fuerit per vicecomitem quod non sunt inventi (2 Westm. 11) StRealm I 80; 1366 Thomas W. ~it; set ubi devenit nesciunt nec dicunt SelCCoron 53.

Saved

Recent