About

Menu

defungi

defungi [CL] 1 (w. abl.) to complete the course (of life). b (p. ppl. s. pass.). ~itur, ‥ peragitur GlH D 74; nec vultum pristini coloris defunctus seculo immutaverat R. Cold. Godr. 308; 1408 Stephanus hoc seculo defunctus extitit, non tamen sepultus Lit. Cant. III 108.  b ut ‥ centenarium munus defuncto agone virginitatis accipiant Egb. Pont. 108. 2 (absol.) to die; b (p. ppl. defunctus as sb. m. or f.). pro defuncto monacho missa agatur Theod. Pen. II 5. 3; surgere ter fecit defuncta cadavera leto Aldh. VirgV 698; ambo in infantia defuncti et ‥ in ecclesia sepulti sunt Bede HE II 20; defunctus, forðfaren, ~itur, forðfœrð Ælf. Gl.; uxores iiij villanorum nuper defunctorum DB I 166; s688 Cedwalla rex perrexit ad Romam, ibi baptizatus, est septimo die defungitus Whittlesey app. f. 21 p. 159; s1023 Wlstanus ‥ anno ‥ archiepiscopatus sui xx ‥ ~itur Chr. Pont. Ebor. A 342; 1334 patris sui defuncti tempore SelPlForest 26; Favent 18 (v. calvaria 2); 1491 avus meus simul cum Johanne ‥, Thoma [et al.] jam diffunctis FormA 411.  b 634 ut ‥ is qui superstes fuerit alterum in loco ~i debeat episcopum ordinare (Lit. Papae) Bede HE II 18; ~i cadaver ‥ nondum ‥ humatum Aldh. VirgP 36; surgant canentes alte ‘verba mea’, si ~um aut breve pro ~o habeant Lanfr. Const. 106; omnibus vivis et ~is misericordiae tuae remedia distribuas Anselm (Or. 19) III 75; quod oraciones ‥ que fiunt pro vivis et ~is solummodo prosunt illis qui faciunt et non illis pro quibus fiunt Ockham Pol. II 235.

Saved

Recent