defunctus
dēfunctus, a, um, Part., from defungor.
dēfunctus, ūs, m. [defungor],
- death, Tert. adv. Velent. 26.
dēfūnctus, ūs, m. (defungor), der Tod, Tert. adv. Valent. 26.
1 dēfūnctus, a, um, part. de defungor.
2 dēfūnctŭs, (11) ūs, m. , décès, mort : Tert. Val. 26.
defunctus , a, um. part. v. defungor.
满本分。免。缺。亡。— vita 已亡人。— laboribus 免前苦者。
Suggest a Translation
See an image
满本分。免。缺。亡。— vita 已亡人。— laboribus 免前苦者。
Suggest a Translation
See an image
dēfūnctus
- P. of defungor.