degenerare

degenerare [CL] , to degenerate (of person); b (of plant); c (of abstr.); d (pass.) to be debased, made less noble. Romanae gentis, cujus nunc ‥ suboles ‥ avita bonitate ~avit Gildas EB 25 (cf. ib. 24: ~averat vinea illa olim bona in amaritudinem); ~averat, misthagch GlC D 179; Judaei ‥ a simplicitate patriarchae sui ~averunt Bede Hom. I 17. 93; ~ante, geœcnosliendum GlH D 100; consuetudinarium discidium coegerat populum superbum ~are G. Mon. XII 19; peccati effectum, ignorantiam tanquam ~aturam habentem, recusabat Pull. Sent. 794C; ~ans a patris ‥ sapientia filius Found. Waltham 14; dedecus est cuiquam generoso degenerare D. Bec. 110; Gir. TH I 26 (v. deformitas a); 1408 statum ecclesiae ‥ quem ‥ omnes ejusdem filii gratissimi, non ~antes, supportare tenentur Finc. 30.  b 1456 (v. depatrissare).  c quamvis ‥ nostrarum urbium partus et nativitas in homines devotiores consueverit ~are D. Lond. Ep. 3.  d nisi fallor, valde ~ati sunt a nobis G. Mon. IV 1; s1170 “non est dispersonatus, degradatus, minoratus vel ~atus [pater meus], si mihi ministret. ego enim sum filius regis et regine, ipse vero non” M. Par. Min. I 353.