demando
demando, to give in charge, intrust, commit
dē-mando, āvi, ātum, 1,
- v. a., to give in charge, to intrust, commit, commend (not ante-Aug.; cf., on the contrary, commendo; most freq. in Suet.; not found in Quint. or Tac.): simul plures pueri unius (sc. paedagogi) curae demandabantur, Liv. 5, 27: amicam alicui, Suet. Oth. 3: aliquem mergendum mari servis ipsius, id. Ner. 35: testamentum virgini Vestali, id. Caes. 83: curam sauciorum militum legatis tribunisque, Liv. 8, 36: funeris sui curam alicui, Suet. Tib. 51: bellum, id. Aug. 10: in proximam civitatem demandari, to be sent there for safety, id. Calig. 9; cf. conjuges liberosque abditis insulis, Just. 2, 12, 6.
dē-mando, āvī, ātum, āre, jmd. od. etwas einem andern überweisen, auftragen, empfehlen, anvertrauen, pueros curae alcis, Liv.: curam legatorum tribunis, Liv.: alqm in proximam civitatem, an die nächste Stadt empfehlen, Suet.: coniuges insulis, Iustin.
See: demandare
dēmandō, (13) āvī, ātum, āre, tr., confier : Liv. 5, 27, 1 ; 8, 36 ; demandari in civitatem Suet. Cal. 9, être mis en sûreté dans une ville.
dē-mandō āvī, ātus, āre,
- to give in charge, intrust, commit: pueri unius curae demandabantur, L.: curam (sauciorum) legatis, L.