demarchus
dēmarchus, i, m., = δήμαρχος, lit.
- a ruler of the people at Athens, the president of a demos, a demarch, answering to the Roman tribune of the people, Plaut. Curc. 2, 3, 6 (285); Spart. Hadr. 19; Inscr. Orell. 3720.
dēmarchus, ī, m. (δήμαρχος), in Athen der Vorsteher eines Demos, der Demarch, in Rom tribunus plebis, Plaut. Curc. 286. Spart. Hadr. 19, 1.
dēmarchus, (16) ī, m. (δήμαρχος), démarque [chef dʼun dème, à Athènes] ; tribun de la plèbe [à Rome] : Pl. Curc. 286.
Quod Robertus noster dilectus fidelis ac Demarchus ad nostram accedens excellentiam, deprecatus est, etc.
Hugo dux Francorum gratia Dei omnipotentis, necnon et Demarcus. Notum fieri cupimus, etc.