demolire

demolire [CLdep.] , to demolish (building or sim.). b to devastate, destroy. s881 plurima in regno Francorum monasteria a paganis ~ita [S. Durh. HR 97: desolata] sunt et concussa M. Par. Maj. I 414; ne faciat nocumentum ‥ in prosternendo, ~iendo vel destruendo injuriose ‥ quod juste factum est ab initio et levatum Bracton 232b; 1327 quod ‥ penticia et fenestras ‥ et ‥ molendinos ‥ demollirent et ad terram prosternerent Lit. Cant. I 220; s1355 edificia in suburbio ‥ ~iri fecerunt Avesb. 127; 1443 si tenementa ‥ casibus fortuitis destruantur ‥ et demolliantur Reg. Brechin 94.  b ubi neque erugo neque tinea ~itur [cf. Matth. vi 20] V. Greg. p. 101; ~itur, exterminatur GlC D 316; ob ‥ barb[ar]arum gentium seditionem, qua extraneorum alieni Franciam populorum praedones atrociter ~ire [v. l. ~iri] conabantur Willib. Bonif. 8 p. 43; ~itur, i. exterminatur, †bid[MS: bið]forsworfen, vel forgniden GlH D 157; 9‥ ~itus, aiþende WW; s1011 provinciis a ‥ Danorum exercitu ferro flammaque ~itis [Birchington Arch. Cant. 5: †~itur] Fl. Worc. I 163; s1054 rex Henricus ‥ unum [agmen] ‥ ad ~iendum comitatum Ebroicensem ipse praefuit W. Jum. VII 24; s1153 suos hostes immanissimos ‥ Dei providentia nil tale metuentes in eodem ~ivit tempore H. Hunt. HA VIII 35; mures infinitissimi ‥ vestes ‥ ~iendo corrodunt Gir. TH I 27; s1248 (v. cucurbitinus); 1295 ne [vineam] vulpium demolliat ‥ voluptas [cf. Cant. ii 15] Reg. Wint. I 218; 1476 thesaurus ‥ nec effoditur per fures nec per tineas sive erugines ‥ ~itur FormA 336.