demolitio
demolitio, a tearing down, demolishing
dēmōlītĭo, ōnis, f. [demolior, no. II.], a tearing down, demolishing (very rare).
- I Lit.: dum ea demolitio (statuarum) fieret, Cic. Verr. 2, 2, 67, 161; Vitr. 10, 19.— *
- B Trop.: veritatis, an undermining, Tert. adv. Marc. 2, 1.
dēmōlītio, ōnis, f. (demolior), das Niederreißen, statuarum, Cic.: castelli, das Schleifen, Vitr. – übtr., veritatis, Tert. adv. Marc. 2, 1.
incendia, demolliciones domorum et murorum ‥
demolucionis seu dedicionis periculum expectant nisi ‥ fulciantur principum catholicorum favoribus
dēmōlītĭō, (14) ōnis, f. (demolior), ¶ 1 action de mettre à bas, de descendre [une statue de son socle] : Cic. Verr. 2, 4, 110 || démolition : Cic. Verr. 2, 2, 161 ¶ 2 [fig.] destruction, ruine : Tert. Marc. 2, 1.
demolitio , onis. f. et, v. demolitus
See an image
See an image
Numerianus igitur augustus, cum ex Parthicæ regionis Demolitione reverteretur, etc.Id est, ut notant docti Editores, ex bello Persico.
dēmōlītiō ōnis, f
- demolior, a tearing down, demolishing: ea (statuarum): signorum.