demussatus
dē-mussātus, a, um, Part. [musso],
- borne silently (post-class. and rare): contumelia, Ap. M. 3, p. 140, 26: injuriis omnibus demussatis, Amm.30, 1, 15.
dēmussātus, a, um (de et musso), dissimulé, supporté en silence : Apul. M. 3, 26 ; Amm. 30, 1, 15.