denegatio
dēnegātio, ōnis, f. (denego), die Verweigerung, Entziehung, Eccl.
cognita condebitorum reversione et reditus ~one
nec compelli debet ad hoc per ~onem actionis in assisa
clero in ~one persistente subsidii, rex ipsum a sua proteccione exclusit
cum ‥ a quodam gravamine et juris ~one per vos ‥ sibi ‥ illatis ‥ ad nostram audienciam duxerit appellandum
in hiis que ‥ non possunt absque ~one gracie ac juris injuria denegari
denegata est communio subditi regis Scocie trucidati, capti et depredati et dicta ~o communionis fuit proclamata in Anglia
que sit pena‥ ~onis fidelitatis ‥ domino
saepe ex ignorantia sive etiam ex inprobitate contingit ut ~o rerum vere gestarum nascatur
dēnĕgātĭō, ōnis, f. , dénégation : Fil. 50.
denegatio , onis. f. et, v. denego
See an image
See an image