denascor
dē-nascor, nasci,
- v. dep., to perish, die (ante-class. and rare), opp. nasci, Varr. L. L. 5, § 70 Müll.; 21; Cass. Hem. ap. Non. 101, 29 ( = decrescere, Non.).
dē-nāscor, nāscī, im Ggstz. zu nascor (wie aborior im Ggstz. zu orior), sterben, Varro LL. 5, 70. Cass. Hemin. ann. 2 fr. 24 (b. Non. 101, 26).
dēnāscor, ī, intr., cesser dʼêtre, mourir : Varro L. 5, 70 ; Hemin. d. Non. 101, 29.