depugnatio
dēpugnātĭo, ōnis, f. [depugno], a violent fighting, eager contest (ante- and post-class.).
- I Prop., Cato ap. Non. 204, 32; Veg. Mil. 3, 30 et saep.—
- II Transf.
- A Of debate: forensium certaminum depugnationes, Firm. Math. 4 praef.—
- B A defacing: humani oris, Tert. Spect. 18.
dēpūgnātio, ōnis, f. (depugno), der entscheidende Kampf, Cato de re mil. fr. 10 (bei Non. 204, 32) u. (auch im Plur.) Veget. mil. 3, 20 u. ö. – übtr., forensium certaminum depugnationes, Firm. math. 4 praef.
dēpugnātĭō, (16) ōnis, f. (depugno), combat décisif : Cat. d. Non. 204, 32 ; Veg. Mil. 3, 20 || [fig.] Firm. Math. 4 præf.
depugnatio , onis. f. et, v. depugno
See an image
See an image