depurgatio
dēpurgātĭo, ōnis, f. [depurgo],
- a cleansing by purgatives: ventris, Cael. Aur. Acut. 3, 4; id. ib. 3, 21.
dēpūrgātio, ōnis, f. (depurgo), die Reinigung durch Abführungsmittel, die Abführung, ventris, Cael. Aur. acut. 3, 4, 34: corruptorum, ibid. 3, 21, 209.
dēpūrgātĭō, ōnis, f. , purgation, assainissement grâce à des purgatifs : C. Aur. Acut. 3, 4, 34.