depurgativus
dēpurgātīvus, a, um, adj. [depurgo],
- purifying, purgative, Cael. Aur. Acut. 3, 16.
dēpūrgātīvus, a, um (depurgo), reinigend, abführend, clysteres depurgativae virtutis, Cael. Aur. acut. 3, 16, 134.
dēpūrgātīvus, a, um, purgatif, détersif : C. Aur. Acut. 3, 16, 134.