derigesco
derigesco, to become stiff, grow rigid, fix, curdle (only perf. system)
Frieze-Dennison Vergil
dērigēscō, riguī, 3, inc. n.: to grow completely stiff; to be cold, stiff; to be cold, stiff, paralyzed with fear, 3.260; stand staring, 7.447.
dē-rĭgesco, gŭi, 3,
- v. inch. n. (occurring only in the perf.), to become stiff or rigid; to curdle (a poet. word): formidine sanguis deriguit, Verg. A. 3, 260: deriguere oculi, were fixed, id. ib. 7, 447; so, oculi, Ov. M. 14, 754: hirsutae comae, id. F. 3, 332: manus, Luc. 3, 613: cervix, Ov. M. 5, 233: Niobe malis, id. ib. 6, 303 (al. diriguit).
dē-rigēsco u. dīrigēsco, riguī, ere, von oben bis unten-, ganz erstarren, deriguēre metu, v. Pers., Lucan.: derigescit cervix, Ov.: derigescunt mihi comae, stehen zu Berge, Ov.: deriguēre oculi, Verg. u. Ov.: derigescit formidine sanguis, Verg.: deriguitque (Niobe) malis, Ov. met. 6, 303 R. (Merkel u. Haupt diriguitque): diriguit subito animus, Sen. contr. 7, 1 (16), 17 K.: diriguit in mortem, Pacat. pan. 19, 2 B.
See: derigescere
dērĭgēscō (13) (dīr-), rĭgŭī, ĕre, intr. [nʼest employé quʼau parf.], devenir raide, immobile ; se glacer [en parl. du sang] : Virg. En. 3, 260 ; 7, 447.
derigesco dēriguī, or dīriguī, —, ere,
- inch, to become stiff, grow rigid, fix, curdle (only perf.system): formidine sanguis deriguit, V.: deriguere oculi, were fixed, V.: hirsutae comae, O.