deversor

dē-versor (vorsor), ātus, 1,

• v. dep. n., to be tarrying as a guest, to lodge anywhere as a guest (rare but good prose): cum Athenis apud eum deversarer, Cic. Tusc. 5, 8, 22; so, apud aliquem, id. Att. 6, 1, 25; 13, 2, 2: in domo aliqua, id. Verr. 2, 1, 27; cf. id. Phil. 2, 27 fin.: domi suae deversatum esse, id. Verr. 2, 4, 31, § 70; Liv. 23, 8, 9; 44, 9 fin.: parum laute, Cic. Verr. 2, 1, 25.

dē-versor, ōris, m. [deverto],

• one who lodges anywhere, an inmate, guest: caupo cum quibusdam deversoribus illum consequitur, Cic. Inv. 2, 4, 15 (MSS. diversoribus, which Kayser restores).

1. dē-versor, ātus sum, ārī, irgendwo (als Gast, als Fremder) einkehrend verweilen, sich aufhalten, logieren, ibi mercede (als Soldat), Apul.: Laodiceae od. Athenis apud alqm, Cic.: in ea domo, Cic.: in taberna, Val. Max.: dixit domi suae deversatum esse Antiochum regem Syracusis, Cic. – absol., parum laute, Cic. II. Verr. 1, 64. – übtr., dev. in paenitentiae actu, Tert. de paenit. 1.

2. dēversor, ōris, m., schlechte Lesart für diversor, w. s.

1 dēversor (13) (-vorsor), ātus sum, ārī, intr., loger en voyage, prendre gîte, descendre chez qqn : in aliquo loco, in domo ou domi alicujus, apud aliquem Cic. Verr. 2, 1, 69 ; 4, 70 ; Tusc. 5, 22 ; Att. 6, 1, 25 ; Liv. 23, 8, 9.

2 dēversŏr, ōris, m. , celui qui sʼarrête, qui loge dans une hôtellerie, hôte : Cic. Inv. 2, 15.

➳ plus. mss diversor.

dē-versor (-vorsor) ātus, ārī, dep.,

• to tarry, put up, lodge as a guest: Athenis apud eum: apud Ninnios, L.: hac in domo tam diu: domi suae: parum laute.