deverto
deverto, to turn away, turn aside, turn in, put up, betake oneself, go to lodge
- Act.
- A To turn away, turn aside any thing: comites suo hortatu, Luc. 6, 317: acies, id. 2, 470: ventura fata suo cursu, id. 6, 591; cf. Aur. Vict. Caes. 38.— Far more freq.,
- B Pass. with mid. force, to turn one's self aside; and with esp. reference to the term. ad quem, to turn or betake one's self to any place; to turn in, put up at (in the latter sense esp. freq. in Plaut., whereas Cicero commonly uses the act. form; v. under no. II.).
- 1 Prop.: si qui Cobiamacho (vico) deverterentur, Cic. Font. 5, 9: juvat ire jugis, qua nulla priorum Castaliam molli devertitur orbita clivo, Verg. G. 3, 293: deverti ad amicos suos, Cato ap. Fest. p. 234, 26 Müll.: devortitur apud suum paternum hospitem, Plaut. Mil. 2, 1, 56 (134): apud aliquem, id. ib. 2, 2, 85 (240); so Liv. 42, 1, 10; cf. ib. § 7: ad me in hospitium maximum, Plaut. Poen. 3, 3, 60 (674); cf. in amici hospitium, id. Mil. 3, 1, 146 (741); id. Ps. 4, 2, 6 (961): huc in tabernam, id. ib. 2, 2, 63 (656): intro domum, id. Stich. 4, 1, 29 (533); cf. Ter. Phorm. 312: in hortos in quibus devertebatur, pergunt, Tac. H. 3, 11.—
- 2 Trop., to resort to, have recourse to (very rare): ad magicas artes, Ov. A. A. 2, 425: meas ad artes, id. M. 9, 62.—
- II Neutr. (i. q. no. I. B.), to turn or go aside from any place or any direction; to turn or go towards; to turn in, put up, lodge anywhere.
- 1 Prop.: viā devertit, Liv. 44, 43: viā, Plin. Pan. 52, 7: devertere ad cauponem, ad hospitem, Varr. R. R. 3, 4, 9; Cic. Div. 1, 27, 57: ad aliquem, id. Fin. 5, 2; id. Att. 10, 16 fin.: ad villam Philemonis, id. Fam. 7, 18, 3; cf.: ad se in Albanum, id. Mil. 19, 51: ad villam suam, id. ib.: in villam suam, id. Off. 2, 18 fin.: domum regis hospitis, id. Deiot. 6, 17: Massiliam, id. Phil. 13, 6; cf. Interamnam, Tac. H. 2, 64: Rhodum, Suet. Tib. 12 et saep.—With apud (late Lat.; cf. deversor): in pago apud familiares devertimus, Ap. M. 4 init.; cf. id. ib. 10, p. 238, 14.—Absol.: itineris causa ut deverterem, Cic. Att. 3, 7.—
- 2 Trop. (very rare): sed redeamus illuc, unde devertimus, have digressed, Cic. Fam. 12, 25, 4; so Liv. 35, 40: in haec devertisse non fuerit alienum, Plin. 2, 7, 5, 27 fin. (Sillig, divertisse).
- 1. zich afwenden, zich afkeren;
- 2. een omweg maken; zijn intrek nemen [in tabernam; ad alqm in hospitium; ad hospitem; domum Charonis = sterven];
- 3. (Ov.) zijn toevlucht nemen [ad artes];
- 4. van het thema afdwalen, afwijken; ➤ ea, a quibus devertit oratio.
- to turn away, turn aside, turn in, put up, betake oneself, go to lodge: viā devertit, loses the way, L.: ad coponem: eius domum: in villam Pompei.—Fig., to digress: redeamus illuc, unde devertimus: inde, L.
-
…Laciadas hospitalem fuisse ; ita enim instituisse et vilicis imperavisse, ut omnia praeberentur, quicumque Laciades in villam suam devertisset. Quae autem opera, non largitione beneficia dantur, haec turn in universam rem publicam, turn in singulos…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…aut comparaverat Patiscus proq ., homo mihi cum familiaritate tum etiam sensibus in re p. coniunctissimus, Rhodum deverti confisus auctoritate vestra senatusque consulto quo hostem Dolabellam iudicaratis, foedere quoque quod cum iis M. Marcello, Ser…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…prima illa scelera in adventu cum, accepta pecunia a Dyrrachinis ob necem hospitis tui Platoris, eius ipsius domum devertisti cuius sanguinem addixeras, eumque servis symphoniacis et aliis muneribus acceptis timentem multumque dubitantem confirmasti et Thessalonicam fide tua venire…
Cicero, in Pisonem
-
…illum, primum egredientem e villa, subito cur vesperi quid necesse est tarde qui convenit, praesertim id temporis devertit in villam Pompei. Pompeium ut videret sciebat in Alsiensi esse ; villam ut perspiceret miliens in ea fuerat .…
Cicero, pro Milone
-
…ad socios populi Romani, qui in ea provincia quaestor fuissem, ad hospites meos ac necessarios causae communis defensor deverti potius quam ad eos qui a me auxilium petivissent. nemini meus adventus labori aut sumptui neque publice neque privatim…
Cicero, in Verrem
-
…; atque in his locis ab eis portorium esse exactum si qui Cobiomago qui vicus inter Tolosam et Narbonem est deverterentur neque Tolosam ire vellent ; Elesiodulis C. Annium senos denarios ab eis qui ad hostem portarent exegisse. video…
Cicero, pro Fonteio
-
…possum, esset mihi ista solitudo, praesertim tam familiari in loco, non amara ; sed itineris causa ut deverterer, primum est devium, deinde ab Autronio et ceteris quadridui, deinde sine te. nam castellum munitum habitanti…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…multi haec etiam timentes in suspicionem caderent, tota denique rea citaretur Etruria. atque illo die certe Aricia rediens devertit Clodius ad se in Albanum. quod ut sciret Milo illum Ariciae fuisse, suspicari tamen debuit eum, etiam…
Cicero, pro Milone
-
…item minister in decumis, cum emisset et praefecti nomine cum venisset Herbitam cum Veneriis, locusque ei publice quo deverteretur datus esset, coguntur Herbitenses ei lucri dare tritici modium XXXVIII DCCC, cum decumae venissent tritici modium XVIII .…
Cicero, in Verrem
-
…; eram enim afuturus mense Aprili. has litteras scripsi in Pomptino, cum ad villam M. Aemili Philemonis devertissem, ex qua iam audieram fremitum clientium meorum, quos quidem tu mihi conciliasti ; nam Ulubris honoris mei causa…
Cicero, Epistulae ad Familiares