diabathrum
dĭăbā̆thrum, i, n., = διάβαθρον,
- a sort of slipper, Naev. ap. Varr. L. L. 7, § 53 Müll. (v. 60 Rib.); cf. Paul. ex Fest. p. 74, 9 Müll.
diabathrum, ī, n. (διάβαθρον), eine Art leichter Schuhe, bes. der Frauen (vgl. Paul. ex Fest. 74, 9), diabathra in pedibus habebat, Naev. tr. 60. – Dav. diabathrārius, iī, m., der Verfertiger solcher Schuhe, Plaut. aul. 513.
dĭăbăthrum, ī, n. (διάβαθρον), chaussure de femme : Næv. 60 ; P. Fest. 74, 9.