diasostes
dĭăsostes, ae, m., = διασώστης,
- a sort of policemen, Julian. Epit. nov. 123, § 532 and 537.
Civitate cum Diasosta meo egressus.Supra cap. 57 :
Sicque minus, ut res poscebat, turbatus,in Novell. Justin. apud Julian. Antecess. cap. 532. 537. ductores exercitus. Vide Notas ad Alexiadem pag. 352.διασώστῃ , id est, Ductori meo 50. aureorum res pretio dedi. Diasostæ exercitus,