diasyrticus
dĭăsyrtĭcus, a, um, adj., = διασυρτικός,
- mocking, reviling: Spart. Carac. 10: praedicatio, Hier. adv. Ruf. 1, no. 1.—Adv.: dĭăsyrtĭcē, mockingly, Serv. Verg. A. 2, 193.
diasyrticus, a, um (διασυρτικός), verhöhnend, spöttisch, Spart. Carac. 10, 5. Hieron. adv. Rufin. 1. no. 1. Serv. Verg. Aen. 2, 80. Schol. Iuven. 5, 45.
‘eamdem habentes remunerationem’ diasirtica locutione
dĭăsyrtĭcus, a, um (διασυρτικός), ironique : Spart. Carac. 10, 5.