dimoveo
dimoveo, to move asunder, part, put asunder, separate, divide
- I To move asunder, to part, put asunder, separate, divide: terram aratro, Verg. G. 2, 513; cf.: glebas aratro, Ov. M. 5, 341: aera (c. c. dispellere umbras), Verg. A. 5, 839; cf. auras, id. ib. 9, 645: cinerem foco, Ov. M. 8, 642: undas, Lucr. 6, 891; Ov. M. 4, 708; cf. aquas, id. H. 18, 80; 19, 48: rubum, Hor. C. 1, 23, 7.—Poet.: ubi sol radiis terram dimovit abortus (preceded by: ubi roriferis terram nox obruit umbris), cleaves the earth, lays it open, Lucr. 6, 869.—
- B Transf.
- 1 Of a multitude of persons or things, to separate from each other, to scatter, disperse, drive away, dismiss: humentem umbram polo, Verg. A. 3, 589; 4, 7; cf.: gelidam umbram caelo, id. ib. 11, 210: obstantes propinquos, Hor. C. 3, 5, 51: turbam, Tac. H. 3, 31; 80; Suet. Galb. 19; cf.: dimotis omnibus, Tac. H. 2, 49; cf.: VTEI EA BACANALIA SEI QVA SVNT ... DISMOTA SIENT, i. e. be dissolved, abolished, S. C. de Bacchan. fin.—
- 2 To separate from something, to remove.
- a Lit.: quos (equites) spes societatis a plebe dimoverat, Sall. J. 42, 1; Plin. 8, 7, 7, § 23: dimovit perfregitque custodias Poena, Plin. Pan. 49: parietes (al. demotis), Tac. A. 6, 24: plagulas (lecticae), Suet. Tit. 10 al.—
- b Trop.: gaudentem patrios findere sarculo Numquam dimoveas, ut, etc., thou canst never entice away, in order to, etc., Hor. C. 1, 1, 13 (al. demo-).—
- II To move to and fro, to put in motion (cf. dimitto, no. I.—so perh. only in Celsus): superiores partes, Cels. 3, 27, 3: manus, id. 2, 14 fin.: se inambulatione levi, id. 4, 24 al.
➳ d. les mss souvent confusion avec demovere, cf. Cic. Mur. 28 ; Inv. 2, 28 ; 86.
- 1. (poët.; postklass.) uit elkaar drijven, verdelen, scheiden [undas; terram aratro ploegen; rauca ora talibus sonis openmaken, openen; aquam corpore doorklieven; obstantes propinquos zich een weg banen door];
- 2. (poët.; postklass.) verwijderen, uit de weg ruimen, wegdoen; ➤ dimotis omnibus paulum requievit;
- 3. (metaf.) scheiden, afvallig maken; ➤ spes societatis equites Romanos a plebe dimoverat;
- 4. (med.) (heen en weer) bewegen of lopen.
推開。動。挪。— terram aratro 耕地。— corpus 活動身。散步。— mentem a sua sede 使瘋癲。
Suggest a Translation
See an image
- to move asunder, part, put asunder, separate, divide: terram aratro, V.: glaebas aratro, O.: auras, V.: cinerem foco, O.: rubum, i. e. creep through, H. — To separate, disperse, scatter, dismiss: umentem polo umbram, V.: obstantīs propinquos, H.: turbam, Ta.—To move away, separate, remove: rem p. de suis possessionibus: alquos a plebe, S.—Fig.: alqm numquam dimoveas, ut, etc., entice away, in order to, etc., H.
-
…forti viro, suscenses neque huic A. Plotio, ornatissimo homini familiari meo, et ab eo qui hos dimovit potius quam ab eis qui in te ipsum incubuerunt te depulsum putas. sed tamen haec tibi est prima cum…
Cicero, pro Plancio
-
…oti, quo ego maxime egeo. quod in iis libris quos laudas personam desideras Scaevolae, non eam temere dimovi sed feci idem quod in πολιτείᾳ deus ille noster Plato. cum in Piraeum Socrates venisset ad Cephalum, locupletem…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…pectore voltus verbaque, nec placidam membris dat cura quietem. Postera Phoebea lustrabat lampade terras, umentemque Aurora polo dimoverat umbram, cum sic unanimam adloquitur male sana sororem Anna soror, quae me suspensam insomnia terrent Quis novus hic…
Vergil, Aeneid
-
…, non enim deterritus, recolens festinationis suae delictum et cetera consequenter suspicatus sagaciter, extemplo sumpta familiari constantia, dimotis servulis invadit cum summo clamore Myrmecem pugnisque malas eius dementer obtundens, At te inquit Nequissimum et periurum caput ,…
Apuleius, Metamorphoses
-
…autumnoue fieri solet. Cum uero dolor urget, mane gestari debet ; deinde ferri in ambulationem ; ibi se dimouere, et, si podagra est, interpositis temporibus exiguis inuicem modo sedere, modo ingredi ; tum, antequam…
Celsus, De Medicina
-
…quodque tempestate serena tonuerat. deinde ad primam statim mansionem febrim nanctus, cum inde lectica transferretur, suspexisse dicitur dimotis pallulis caelum, multumque conquestus eripi sibi uitam immerenti ; neque enim extare ullum suum factum paenitendum excepto dum taxat…
Suetonius, Lives
-
…sacerdotium fuerat, seruos publicos ministerii delegandi causa sollemnia eius sacri docuerat. traditur inde, dictu mirabile et quod dimouendis statu suo sacris religionem facere posset, cum duodecim familiae ea tempestate Potitiorum essent, puberes ad triginta, omnes…
Livy, ab Urbe Condita
-
…imagine lunae, Et nitor in tacita nocte diurnus erat ; Nullaque vox usquam, nullum veniebat ad aures Praeter dimotae corpore murmur aquae. Alcyones solae, memores Ceycis amati, Nescio quid visae sunt mihi dulce queri. Iamque…
Ovid, Epistulae
-
…pestilens avaritia, ut quamvis herilis eum commutatio domi cohiberet, aurum tamen foras evocaret. Tunc devorato pudore et dimota cunctatione, sic ad aures dominae mandatum perfert nec a genuina levitate descivit mulier sed execrando metallo pudicitiam suam protinus…
Apuleius, Metamorphoses
-
…, ex quibus orta perturbationum caligo uerum illum confundit intuitum, hanc paulisper lenibus mediocribusque fomentis attenuare temptabo, ut dimotis fallacium affectionum tenebris splendorem uerae lucis possis agnoscere. nubibus atris condita nullum fundere possunt sidera lumen. si mare…
Boethius, Consolatio Philosophiae