dimissus
dimissus2, a deliverance
dīmissus, a, um, Part., from dimitto.
dīmissus, Dat. uī, m. (dimitto), das Ausschicken, nur Dativ ohne Beleg bei Charis. 189, 20 u. Diom. 407, 28.
idem r. c. de v li. et xiij s. de A. de N. receptis pro demissu unius virgate terre
1 dīmissus, a, um, part. de dimitto.
2 dīmissŭs, ūs, m. , renvoi, licenciement : Char. 189, 20 ; Diom. 407, 28 ; v. *Cic. Amer. 11.
dimissus , a, um. part. p. v. dimitto.
Dimissa in populos notitia 傳信于民中。Dimissa e matrimonio 休之婦。 Ludis dimissis 收戲後。 Dimissis manibus fugere 無膽垂手而逃。
Suggest a Translation
See an image
Dimissa in populos notitia 傳信于民中。Dimissa e matrimonio 休之婦。 Ludis dimissis 收戲後。 Dimissis manibus fugere 無膽垂手而逃。
Suggest a Translation
See an image
dīmissus (1)
- P. of dimitto.
(dīmissus (2) ūs), m
- a deliverance. — Only dat: hanc quaestionem dimissui sperant futuram (dub.).