dimissor
dīmissor, ōris, m. [dimitto],
- a forgiver, pardoner (eccl. Lat.): peccatorum, Tert. adv. Marc. 4, 10 al.
dīmissor, ōris, m. (dimitto), der Erlasser, Vergeber, peccatorum u. dgl., Eccl.
in brevi de ingressu de dimissione facta ad terminum qui preteriit, sive ~or haberet feodum aut liberum tenementum aut haberet tantum terminum, bene jacet visus
dimitti poterit terra pro voluntate ~oris tenenda de termino in terminum et anno in annum
qualiter tenentes ad voluntatem facient premunicionem ~oribus suis
ferrount garnissementz al lessour
quando ~or ingreditur tenementa ‥ infra terminum
dīmissŏr, ōris, m. (dimitto), celui qui remet [les péchés] : Tert. Marc. 4, 10.