diphthongos
diphthongos, s. diphthongus.
1 diphthongŏs, ŏn ou diphthongus, a, um, formant diphtongue : Capel. 3, 275.
2 diphthongŏs (-us), ī, f. (δίφθογγος), diphtongue [gramm.] : Prisc. Gramm. 1, 50 ; Serv. En. 3, 226.