About Report a problem

Menu

dissaisire

dissaisire, ~iare [cf. ANdisseisir, OFdessaisir] 1 to disseise, dispossess; b (w. de or abl. alone). c (p. ppl. as sb. m.) disseisee. Ældredus ‥ dicit se earn [terram] tenuisse ‥; et disaisitus fuit postquam rex W. mare transiit DB I 48v; ipse N. inde saisitus fuit ‥; sed Radulfus eum disaisivit DB I 214; hund[retum] testatur se nescisse S. E[dmundum] postea fuisse dasaisitum [sic] DB II 360b; 1104 si [rex] me ~ierit, ut nostrae res non sint in mea potestate, dicite ei quia ego nullas inducias accipio, sed ita me habebo sicut episcopus ~itus sine judicio quo episcopus ~iri debeat Anselm (Ep. 316) V 244; ne disseisiatus vel inplegiatus vel illegiatus ‥ judicetur (Leg. Hen. 5. 3) GAS 548; postquam aliquis ~itus legem vel rectum domino suo vadiaverit ‥, saisitus esse debet (Ib. 53. 6) Ib. 574; s1139 rex ‥ revestiat episcopos de rebus suis; alioquin jure gentium ~iti non placitabunt W. Malm. HN 474; 1169 r. c. de xx m., quia ~ivit Jordanum F. super assisam Pipe 156; 1215 nullus liber homo ‥ ~iatur ‥ nisi per legale judicium parium suorum Magna Carta 39; 1280 ita quod ‥ rex ‥ vel heredes sui predictum A‥. non dissesirent vel dissesiri permitterent antequam racionabile excambium ‥ fecissent MS PRO C 266/2/38; to disseise, disseisire CathA.  b Walerannus ‥ desaisivit quendam hominem ‥ de una domo DB I 30; a1087 de illis hominibus Frodonis, de quibus homines comitis E. eundem Frodonem disseisierunt in B., ‥ eum resaisiatis Regesta p. 129; a1098 facito abbatem Ramesiae juste resaisiri de dim. hida ‥ unde H. Larderarius eum desaisivit Ib. 413; s1090 pro terra matris sue, qua rex eundem ‥ ~iverat Ord. Vit. VIII 15 p. 350; s1095 ut illum pontificatu ~iret [rex] impossibile sibi videbat Eadmer HN 75; s1119 decrevit rex ‥ de archiepiscopatu eum [Turstinum] dissasire H. Cantor 18v; 1130 ne sit ~itus de terra sua Pipe 110; comitissa fuit ~ita terra sua RDomin 6; Glanv. XIII 32 (v. dissaisina b); a1231 quod nullus ~itus sit de burgagio suo ‥ sine judicio (Haverfordwest) BBC 104; 1233 disseisivit [RL I 524: †dessaisavit] Philippum ‥ de quadam pastura Cl 177; 1284 si fuit dictis rebus disseisitus RGasc II 232; 1286 desseiserunt [sic] Walterum ‥ de communa pasture sue Reg. Heref. 115; 1307 disseisivit eos de una camera et de quodam corodio Year Bk. I (Selden Soc. XVII) 4.  c Glanv. XIII 32; Bracton 164b; APScot I 110 (v. dissaisina b); 1236 si quis fuerit disseisitus de libero tenemento suo et ‥ seisinam suam recuperaverit per assisam nove disseisine ‥ et ipse disseisitus per vicecomitem seisinam suam habuerit ‥ (Merton 3) StRealm I 2 (cf. Cl 338). 2 to seize, or ? to be referred to 1a supra. 1444 ‘nisi prius’ prosecutum ad instanciam domini prioris ‥ pro bonis cujusdam felonis ‥ super eundem priorem injuriose disseisatis [? l. disseisati] Ac. Durh. 185.

Saved

Recent