About

Menu

dissaisonare

dissaisonare [cf. OF dessaisoner] , to cultivate out of season or sequence. 1261 ipse disseysonavit predictam terram, eo quod seminavit bonam terram que jacuisse deberet ad warect’ JustIt (Oxon) 701 r. 8; 1302 Robertus disseyonavit [sic] in hoc anno, arrando tres diurnas terre que debuissent [esse] ad warectam in anno presenti CourtR Hales 453 (cf. ib. 455: dysseonavit tres diurnas terre ‥ et seminavit illam terram de vessis).

Saved

Recent